Fosfatidylserine 

Mijn eerste kennismaking met de stof Fosfatidylserine(PS) was toen ik nog in het revalidatiecentrum Sophia zat. Ik was toen alweer (redelijk) mobiel, kon weer lopen, en hoorde over een winkelcentrum vlakbij. Ben daar toen naar toe gelopen en vond in een boekhandel daar het fitnessblad "Ironman"(juni/juli 1996?!) met daarin een artikel over de stof PS. Het was "marketingtechnisch" interessant geworden omdat het de stijging van het stresshormoon Cortisol tijdens (intensieve) training tegenging. Interessanter voor mij waren echter de onderzoeken op ouderen en Alzheimerpatiënten die erbij stonden. De stof  kwam namelijk de hersenen in, waar het het geheugen en gedrag van Alzheimerpatienten duidelijk verbeterde. Gezien m'n toestand trok dat direct m'n aandacht, naïef als ik (toen) echter was, dacht ik dat die stof al toegepast zou worden op hersentrauma-patienten voor ik Sophia verlaten zou hebben. Dat was jammer genoeg niet het geval. Ik ben echter wel PS gaan gebruiken toen ik weer ging trainen. In het begin slechts 1 keer per week, wat in het begin al teveel stress opleverde, tot ik dus met de PS begon, 4 capsules voor en 4 capsules na trainen. Dat het werkte merkte ik direct, was mentaal veel stabieler, ook na hard trainen, wat soms tot epilepsie-aanvallen leidde, maar na suppletie met PS me weer de vroegere "trainingskick" en mentale helderheid gaf. Gedurende die tijd keek ik altijd uit naar "DE TRAININGSDAG" want dat was een heldere energieke dag. Toen m'n conditie echter verbeterde en ik meer kon gaan trainen, ben ik drie keer per week gaan trainen en heb de PS-inname teruggebracht naar 2 capsules voor en 2 na training en dat werkte ook goed.
Die dosering en meerdere keren per week inname werkte echter veel constanter door op m'n gemoedstoestand en mentale helderheid, ook op dagen dat ik niet trainde en dus geen PS innam.
Toen ik dat merkte heb ik m'n inname teruggeschroefd naar 2 capsules, maar wel iedere dag.
Dat was echt een "doorbraak"(voor mij), voelde me nu iedere dag helder(der) en ook meer mezelf.
Hoe het werkt is ook biochemisch al wel (redelijk) bekend. Is namelijk een zeer interessante stof die gezien de werking ervan(stabilisering van de NMDA-receptor) ook zeer breed inzetbaar is.

Werking van PS aan de NMDA-receptor

De stof PS komt de hersenen binnen, en brengt dus ook de L-Serine de hersenen in. Daar wordt de L-Serine omgezet in D-Serine, wat de werkende vorm is. D-serine heeft net als Glycine een controlerende functie op de NMDA-receptor. Belangrijk want OVERstimulatie van die receptor is de (belangrijkste) reden van epilepsie-aanvallen. Een stof die REMMEND werkt op de NMDA-receptor is GABA (Gamma Amino Butyric Acid=> Gamma Amino Butyreen zuur). Veel epilepsie-medicatie is ook gebaseerd op GABA. Die werken dus absoluut tegen de aanvallen. Maar jammer genoeg is juist een goede werking van de NMDA-receptor van essentieel belang bij het ONTHOUDEN van informatie. De herinneringen worden nl. opgeslagen door een constante stimulatie van de NMDA-receptor. Let wel, constante stimulatie is dus GEEN plotselinge OVERstimulatie wat bij aanvallen gebeurd. Tijdens het OPSLAAN van de herinneringen vind er zelfs een REMMING plaats op de GABA-activiteit.
Ik merkte na het stoppen van alle reguliere medicatie en beginnen met het ketogeen dieet (en het beginnen met Phosphatidylserine) een duidelijke verbetering in eigenlijk al m'n denken en handelen. 

Overigens is de NMDA-receptor ook betrokken bij de "verwerking" van pijnstimuli vanuit het lichaam. Waaruit dus ook blijkt dat constante pijn vanuit het lichaam gewoon wordt "opgeslagen" door die constante stimulatie van die NMDA-receptor. Een duidelijk voorbeeld hiervan is bv. Sympatische Reflex Dystrophy (RSD).
Las namelijk onlangs een stuk over Ketamine wat zou (kunnen) helpen bij RSD. Nu is Ketamine al wat "bekender" als drug. Ketamine ontregeld nl. de NMDA-receptor en wordt al langer gebruikt bij schizofrenie-onderzoek (ook hierbij is weer een ontregelde NMDA-receptor de oorzaak), let wel: het VEROORZAAKT dus schizofrenie-symptomen (wel handig tijdens onderzoek). Ook als goedkope party-drug wordt het wel gebruikt.

Is echter vrij makkelijk te overdoseren (de ketamine), lijkt mij te snel een "bad trip" op te leveren. Ik kon geen onderzoeken vinden over gebruik van PS bij RSD/chronische pijn, wel wordt er vanuit Orthomoleculaire hoek soms Carnosine voorgeschreven, wat de hoeveelheid Glycine in de hersenen verhoogt (ook werkzaam op de NMDA-receptor), aangezien dat lijkt te werken, lijkt mij dat PS beter zou moeten werken. Zal enige links geven voor de ge-interesseerden, maar dat valt verder buiten mijn persoonlijke interesse naar toepassingen van PS (herstel na hersentrauma, en de werking bij epilepsie).

Informatie over de anti-epilepsiemiddelen

PS bij Alzheimer

Ketamine en RSD 

Schizofrenie, NMDA-receptor, glycine en D-serine