De revalidatie

Al snel werd ik dus naar het revalidatiecentrum Sophia gebracht, waar de revalidatie haar aanvang kon nemen. Dat ging zo snel, dat ik al na drie maanden naar huis mocht.

Vanuit m'n ouderlijk huis toen wel drie keer per week dagrevalidatie gevolgd. Maar al vanaf september 1996 van opleiding naar opleiding gezworven, alle zonder enig succes. 

In de loop van 1997 kreeg ik enkele zware epileptische aanvallen (zg. Grand Mals).  De grootste verandering was echter toen ik in april 1998 een zware epilepsie-aanval kreeg tijdens een (deadlift)training. Niet eens tijdens het liften, maar tijdens het ontspannen zitten en bijkomen. Werd toen met de ambulance naar het West-Einde ziekenhuis gebracht, en na een kort gesprek met een neuroloog stond ik weer buiten met een recept voor het middel Depakine (=Natrium-Valproaat). Dat middel direct bij de apotheek gehaald, en volgens recept begonnen met slikken.

Het trouw innemen duurde (gelukkig) slechts één maand.  Ik ben in die ene maand 10kg aangekomen, werd moe&futloos en kreeg al hartkloppingen en een hijgende ademhaling als ik 's ochtends gewoon opstond, of de trap opliep naar mijn studentenkamer op de EERSTE verdieping. Daarbij kwam ook nog het moeilijk en traag denken, kortom voldoende reden om er na die eerste maand gewoon rigoreus mee te stoppen. Toen ik meer leerde over de werking van Valproaat, bleek de beslissing om te stoppen een van de beste keuzes in mijn leven.

Valproaat bemoeilijkt namelijk de verbranding van vet, in mijn geval maakte het dat blijkbaar zo goed als onmogelijk. Verrassender was dat die bijwerking al langer bekend was en er al tientallen doden door gevallen waren ( bron: S. Konig 1994 "Severe Hepatotoxicity During Valproate Therapy", Epilepsia(35), 1005-1015).

Zowel het hart als de lever functioneren namelijk vooral op de energie die vrijkomt bij vetverbranding. Mijn ervaringen met valproaat gedurende die ene maand gaven me genoeg motivatie om een rigoureus andere manier te gaan proberen.

Ketogeen dieet